In Liefde los-laten

Rouwen

  • om een overgaan
  • om een scheiding
  • een lichamelijk gebrek
  • om een geestelijke toestand

Wat is rouw of rauw?

Rouw wordt vooral geassocieerd met gevoelens die je hebt na het overlijden van iemand die belangrijk voor je is geweest. Hoe intenser de band, hoe intenser de rouw.

Ook relaties waarin sprake is geweest van ruzies, conflicten of negatieve gevoelens of weten dat je gaat scheiden of horen dat je een ernstige ziekte hebt kunnen een intense rouw tot gevolg hebben. Rouw geeft innerlijke verwarring en je wordt overspoeld met conflicterende gevoelens en gedachten, zoals verdriet, opluchting, boosheid, zelfverwijt, angst… Rouw staat ook voor ongezuiverd (salpeter), ongeslepen (diamant), ongebleekt (katoen), onbewerkt (zijde)… ruwe zijde stond tegenover gesponnen of geverfde zijde.

Taalkundig komt rouw uit het Germaans (hrouwen), verwant met het Engels (sorrow) en het Sanskriet (karuna) (naar Wikipedia).

Misschien benadert het wel heel sterk, de waarde die je geeft aan verlies met daaropvolgend een rauwe pijn. Een extreme rauwe pijn waar je niet om heen kunt, al zou je dat willen, vroeg of laat komt die in alle hevigheid de kop op steken, er is geen ontkomen aan. Rauw staat hier voor het vervelend gevoel in je lichaam (zoals een rauw gevoel in je keel of je maag) maar ook iets pijnlijk en zeer gevoelig, onaangenaam hard, onbehouwen, onbereid, onbewerkt…

Wat is loslaten of los-laten?

Hechting en verlies gaan altijd samen, zonder hechting is er geen verlies.
Mijn be-leving gaat hier heel ver in en ik probeer een hele andere manier van kijken op rouw, rauw, loslaten en los-laten over te brengen.
Bij hechting en verlies doorleven we verschillende fasen in ons rouwproces voor we komen tot loslaten. In loslaten overwint Liefde want onthechting is ontvankelijkheid, je beleeft het loslaten in volle bewustzijn in het hier en nu, in verbinding met je echte Zelf. Vanuit deze verbinding maakt loslaten plaats voor los-laten, waarbij alleen nog Liefde is.

Rouwen in Overgaan

Je hoort wel eens zeggen: “Ik ben niet ver, enkel aan de overkant, kijk door de ogen van je ziel, voel… in de stilte zijn we één”. Sta even stil bij het leven, van ervaren naar transformeren, van geboorte tot voorbij de dood.
Staat ons leven niet vanaf je geboorte voor afscheid nemen in een continue beweging, je altijd opnieuw losmaken om verder te gaan, jezelf verliezen om je te hervinden, risico’s nemen om met vallen en opstaan te leren vliegen, om te dansen in lichtheid, in vreugde, in liefde door en voor het leven?
Proberen we niet het geheel te zien vanuit verschillende hoeken, een veel grotere schoonheid die grenzeloos reikt voorbij tijd en ruimte, oneindig en eeuwig…?

Vanuit het multi-dimensioneel denken is zowel het geboren worden als het sterven een manier van overgaan, waarbij leven en bewustzijn bestaan in ander dimensies. Ons fysieke leven is slechts één dimensie van een veel grotere werkelijkheid waarin we oneindig ZIJN. Sterven is dan ook niet het einde maar het is de geboorte in een andere dimensie, waar je echte Zelf in liefde en licht samensmelt.

Mensen rouwen om een verlies, het is een doorlaten van gevoelens, het be- en herwerken van gedachten. Soms gaat dit gepaard met lichamelijke pijnen, je hele lijf schreeuwt onder de afscheiding of de organen wenen om het verdriet dat zich niet in tranen kan uiten.

Hoe gaan we om met een verlies, rouwervaring?

We verkennen onze innerlijke leefwereld, we ervaren wat we meer zijn dan alleen onze fysieke werkelijkheid.
In verbinding met onze diepste zelf is er ruimte voor het doorleven van de pijn en de daarbij horende emoties en gevoelens. In het verdwijnen van de energetische verbindingen vinden we stilte en leegte in onszelf. We voelen hoe een oneindige liefdevolle kracht stilaan door ons heen gaat stromen, ons gaat voeden en we kunnen ons Zijn beleven vanuit onze oneindige verbondenheid met ons hart en onze ziel. In onze “Zelf” is subtiel communiceren oneindig…

Onze rouwervaring gaat geleidelijk over in een groeiproces, een inspiratie voor ons dagelijks leven.

Rouwen om een scheiding

Op een echtscheiding of het einde van een relatie volgt een rouwproces. Het verschil ligt hem erin dat de persoon er fysiek nog is. Als er kinderen zijn, dan maken zij deel uit van het rouwproces.
Een scheiding kan een grote impact hebben. Er is verdriet, onzekerheid, het financiële vraagstuk, de woon-werksituatie… maar ook, gevoelens van boosheid, agressie, misschien ook wel twijfel aan je eigenwaarde steken soms de kop op.
Maar beiden gaan van hechting naar onthechting waardoor iedereen die rouwperiode anders beleeft.

We transformeren en evolueren naar een diepe verbinding in onszelf, naar een liefdevolle kracht die ons stillaan weer richting gaat geven in ons nieuw leven.

Rouwen om verlies van gezondheid of een geestelijke toestand

Zelf heb ik de rauwe pijn gekend als moeder van een zwaar hulpbehoevende zoon. De gevoelens van verdriet, opstandigheid, onmacht, schuld, angst, doorklieven je hele innerlijke tot in het diepste van je ziel.
Mijn tweede doodservaring bracht mij terug in verbinding met mijn ware “Zelf”, van waaruit mijn verbinding met mijn zoon ver voorbij tijd en ruimte reikte.
Gaandeweg ontdekte ik de kracht voorbij elke beperking, de vele mogelijkheden in elk moment. Zoals communiceren voorbij de beperking van het woord een gewoonte werd, net als leven in flow met je ziel.
In elke beperking ligt een kracht, anders maar sterker dan voorheen. Als je die accepteert, je angst los-laat, je in liefde naar jezelf kijkt,… lacht eigenwaarde je toe, net als de vele mogelijkheden die nieuwe doelen doen ontluiken om je talenten geheel tot uitting te laten komen.

Audio productie: Edwin Vermeulen BVGB vzw
Fotografie : Marleen Sahetapy


Design by We Cre8 It